Dinsdag 3 jan 2012 (Nasca > Lima)
Vandaag vertrekken we naar Lima en omdat de afstand ‘maar’ 480km is kunnen we lekker op ons gemak ontbijten, bijkletsen en van de omgeving van het hotel genieten. Gisteravond toen we om 21:00 uur binnen kwamen was het al 3 uur donker en waren we te moe om te zien hoe idyllisch dit hotel eigenlijk is met een mooi vijver (voormalig zwembad) als centraal deel van het gebouw en pauwen die hier los rondlopen. De tech dienst kijkt nog even naar de rechteras stabilisatie as van JP’s auto en constateert dat een rubber versleten is maar nog wel mee naar Lima is te rijden. Daar zullen ze het tijdens de ‘vrije’ dag een reparatie plannen.
We vertrekken rond tien uur en de eerste stop is bij een uitkijkpost net buiten de stad Nasca van waaruit we enkele Nasca-lijnen met eigen ogen kunnen bekijken. Hierna volgt een lange weg door een (rots) woestijn gebied. Onderweg maken we nog een omweg naar het strand waar Roel zijn Nieuwjaarsduik neemt. Ruim 100km voor Lima wordt de weg een mooie 4 baansweg, echter nog steeds met allerlei activiteiten langs de weg die we in NL niet v oor mogelijk houden (restaurants, fruit verkoop, workshops, etc).
Onverwachts worden we weer getrakteerd op een politie escorte on de stad in te komen. Hoewel dit minder leuk/uitdagend is dan welf de weg naar het hotel vinden, is het toch een luxe die ons goed uitkomt, gezien het feit dat het al schemerig is geworden. Snel bereiken we het hotel waar onze Chileense Volvo vriend Hugo ons staat op te wachten (hij is hier voor z’n werk). Met z’n allen genieten we van het diner waar een officieel tintje aan zit door de aanwezigheid van o.a. de plaatsvervangend ambassadeur van NL en het hoofd van de Peruaanse toeristenbond. Morgen een vrije dag om …… uitslapen, sightseeing, auto checken, enzo.
Maandag 2 jan 2012 (Cusco > Nasca)
Op papier is dit al aan gegeven als een lange rijdag met als advies vertrektijd 6 uur. Vanwege de ervaring vertrekken wij al om 5 uur. De route gaat over meerdere passen tussen de 3300 en 4550m. Het begin gaat goed tot dat we ergens op 3500 een foto stop hebben en de auto van JP na vertrek het voor gezien houdt en niet weer wil starten. Er komt geen benzine naar de carburator. Dus benzine leiding naar de tank door geblazen (de benzine hier is niet erg schoon), benzine filter vervangen en uiteindelijk weer aan de praat gekregen.
Helaas hebben we dit euvel bij de 2e beklimming naar 4500m weer en deze keer hielp het door blazen niet. Wat wel werkt is de auto keren en berg afwaarts starten (de aanvoer van benzine lukt dan wel, blijkbaar) en dan snel keren en met gematigd gas weer naar boven .. totdat de motor weer stil valt. Dit proces ca 10 keer moeten doen voor dat we de top bereiken. “Gelukkkig“ zijn we niet de enige. De rest van de rit hebben we dit problemen niet meer gehad !?..rara hoe kan dat. Uiteindelijk rijden tegen vieren door een adembenemend landschap: weids, kale berg toppen waarvan enkele met sneeuw, meren, grazende lama’s en verder een glooiende hoogvlakte aanzicht begroeid met pollen van een gras soort. In de schemer beginnen we aan de afdaling van dit gebergte (4000-4300m) naar de vlakte van Nasca (hoogte 500m) als Johan’s Amazon ineens stopt. In het donker ontdekken we dat de contactpuntjes zijn afgebroken (2e keer al). Gelukkig kunnen we het ter plaatste repareren en onze weg door het donker (en later nevel) vervolgen. Als we bij het hotel aan komen blijkt dat we deze keer niet de laatste zijn….hoera!.
