Lange ritten, bijzondere landschappen....

Donderdag 22 dec.

Vandaag zijn we via een mooie lange auto weg naar Santiago gereden. Een dag van snelle kilometers dus. Op ca 120 km voor de hoofdstad worden we “gespot” door twee mannen (Hugo en Mario zo blijkt later) van de Chileense Volvo club bij het verlaten van en tolpoort. Zij rijden met ons mee in hun glimmende amazons naar het verzamelpunt net buiten Santiago waar we als groep worden ontvangen door de leden van de Chileense Volvo club en worden getrakteerd op een snack en een frisdrank. Er is ook een verslaggeefster en video man van een lokale krant aanwezig. Na een klein half uurtje vertrekken we met Hugo en Mario als gids naar de stad/het hotel. JP rijdt met Hugo mee. De verslaggeefste wil diezelfde kant heen en rijd ook met ons mee. De video man stapt bij Roel in de auto. Onderweg worden we van alle kanten op de video gezet en gefotografeerd.

Om Hugo en Mario als gids te vragen blijkt een goede zet want het verkeer is behoorlijk hectisch. We hadden het zelf niet zo snel gedaan. Met onze Volvo gidsen een paar pilsjes gedronken en vervolgens was het lekker douchen, eten en slapen.

Vrijdag 23 dec.

Onze vrijedag in Santiago brengen we allemaal verschillend door. Ingrid, Jacqueline en Johan hebben in de omgeving van het hotel wat  rondgewandeld;  Roel is om half zeven met nog een paar andere deelnemers wezen hardlopen (heel sportief!) en heeft genoten van het hotel zwembad. Ton en JP hebben eerst het piepen vaan de V-snaar van JP’s amazon verholpen. Dat zat even tegen toen een bout van de dynamo afbrak, maar is uiteindelijk  allemaal wel gelukt. Daar is JP , en voor een deel ook Ton, de rest van de middag bezig geweest met het halen van z’n nieuwe banden.  Hier zit nog een heel verhaal aan vast maar dat horen jullie later vast nog wel een keer. Het resultaat is dat ons banden probleem is opgelost!

Aan het eind van de middag zijn we naar een auto musum gebracht waar, ja alweer!, de Chileense Volvo club voor ons een warm (ook letterlijk) onthaal hadden geregeld, met lekker hapjes, drank, live muziek en gratis antree tot het museum. Ook daar waren Hugo en Mario , die we in middels wel onze Chileense Volvo vrienden mogen noemen,  ook aanwezig en worden we voorgesteld aan hun familie/vrienden; Het is allemaal heel spontaan en vriendelijk.

Wiljam, deze is voor jou ! Compleet met BBQ in de motorkap !!

 Uiteindelijk zijn we met H&M wezen uit eten in een typische Chileens restaurant waar ook nog eens een live (bijna oorverdovende) kerstshow werd opgevoerd; geweldig om mee te maken.

bij de chileense volvovrienden in de amazon opweg naar het restaurant

Na bij het hotel te zijn afgezet en afscheid te hebben genomen van H&M gaan we ons voorbereiden op de lange (9ookm) rit van morgen naar Caldera, nl slapen.

Zaterdag 23 dec.

Het kerstgevoel komt er deze rit pas halverweg in als we een kerstgroepsfoto gaan maken, compleet met kleine kerstboompjes en kerstmutsen. Hierbij krijgen we hulp een een lokale chileen die veel meer interesse heeft voor onze auto dan het maken van de foto, maar het lukt allemaal uiteindelijk wel.

In het lege rotswoestijnlandschap tussen Copiaga en Caldera ligt een prachtige 150km lange 4-baans tolweg(!). En omdat we bijna de enige gebruikers zijn worden we door team83 al rijdend gefilmd met onze kerstmutsen op achter het stuur (kijk op www.team83.nl) .

We slapen niet allemaal in een hotel want dit industrie stadje heeft niet die capaciteit. J, I, R en JP arriveren rond  half acht arriveren in het “hotel” dat waarschijlijk max 2 sterren heeft voor de accommodatie. Maar het bed is goed en de douche lekker warm. Team83 registreert alle kerstwensen live op video en daarna is het nog wat eten, drinken en slapen gaan. Weer een bijzondere dag voorbij.